بایگانی

 
No Image
جستار پژوهشی و کتاب پژوهی گویش لایزنگانی

تا جایی که من سراغ دارم قدیمی ترین منبعی که در آن از لای زنگان سخنی به میان آمده فارسنامه ی ناصری است که در حد یک بند، لای زنگان و روستاهای اطرافش را توصیف کرده است. دیگر منابع، کمتر از ده سال از تاریخ نوشته شدنشان می گذرد. در زیر  -به ترتیب تاریخِ کتابت- به کتاب ها و مقاله هایی اشاره می شود که به صورتی علمی به بررسی و تحلیل گویش و مواد و مصالح زبانِ این گویش پرداخته اند.


۱-سلامی، عبدالنبی، (۱۳۹۰)، گنجینه ی گویش شناسی فارس، دفتر ششم، تهران: نشر آثار.

۲-صیاد کوه، اکبر، رنجبر، حسن، (۱۳۹۲)، «واژه ها و اصطلاحات کم کاربرد باغداری در لای زنگان فارس»، فصلنامه ی ادبیات و زبان های محلی ایران زمین، سال سوم، شماره ی دوم.

۳-رنجبر، حسن، حیدری، حسن، (۱۳۹۴)، «معرفی و بررسی گزیده ای از صوت ها و آواها در گویش لای زنگانی»، اولین همایش ملی بررسی فرهنگ و ادبیات بومی ایران زمین.

۴-رنجبر، حسن، (۱۳۹۴)، «کارکردهای پیشوند «وا» در افعال لای زنگانی و تأثیر آن در صرف فعل»، دومین همایش ملی ادب محلی و محلی سرایان ایران زمین.

۵-رنجبر، حسن، صیاد کوه، اکبر، (۱۳۹۴)، «افعال کم کاربرد در گویش لای زنگانی»، فصلنامه ی ادبیات و زبان های محلی ایران زمین، دوره ی جدید، سال اول (سال پنجم پیوسته)، شماره ی دوم (شماره ی پیوسته ی هشت).

۶-نمیرانیان، کتایون، افضل، فیروزه و رنجبر، حسن، (۱۳۹۴)، «بررسی ریشه شناختی تعدادی از واژگان گویش لای زنگانی»، اولین همایش ملی بررسی فرهنگ و ادبیات بومی ایران زمین.

۷-نمیرانیان، کتایون، رنجبر، حسن، حیدری، حسن، (۱۳۹۴)، «واژه ها و اصطلاحات دامداری در گویش لای زنگانی»، دومین همایش ملی ادب محلی و محلی سرایان ایران زمین.

۸-رنجبر، حسن، باقری، علیرضا، (۱۳۹۵)، اگر آفتاب بتابد، گزیده¬ای از اشعار محلیِ محمدحسن باقری (غُلمل)، حسن رنجبر، علیرضا باقری، استهبان: سته¬بان.

۹-رنجبر، حسن، صیادکوه، اکبر، (۱۳۹۶)، «گونه های مختلف فعل مضارع مستمر در گویش لای زنگانی». دومین کنگره بین المللی علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.

۱۰-رنجبر، حسن، (۱۳۹۶)، «گویش لای زنگانی؛ واژه ها و اصطلاحات مربوط به اجزای بدن و بیماری ها»، دومین کنگره بین المللی علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.

۱۱-رنجبر، حسن، (۱۳۹۶)، «گزیده ای از ضرب المثل های لای زنگانِ داراب (گزیده ی دو؛ با تکیه بر نقش «حیوانات» در مثَل ها)»، دومین کنگره بین المللی علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.

***

دو اثر زیر نیز منابع مهمی هستند که در هر یک اندکی از لای زنگان سخن به میان آمده است:
۱-صداقت کیش، جمشید، (۱۳۸۵)، «سفر سوم فرگ و مزیجان»، ماهنامه ی بین المللی میراث فرهنگی و گردشگری، سال دوم، شماره ی ۱۵، ص۱۵٫
۲-حسینی فسائی، میرزاحسن، (۱۳۸۴)، فارس نامه ی ناصری، به تصحیح و تحشیه دکتر منصور رستگار فسائی، تهران: موسسه انتشارات امیر کبیر.

پیوست:

الف-بیش از ده کتاب و مقاله نیز در دست چاپ است، هنگامی که به چاپ رسیدند –اگر مجالی بود- به این فهرست خواهم افزود.

ب-شاد باد روان استاد صداقت کیش و میرزا حسن حسینی فسایی!

ج-سپاس از جناب آقای سلامی که برای اول بار به شکلی علمی به بررسی این گویش پرداختند.

دسته: کلیات | نويسنده: حسن رنجبر


ارسال نظر

 

No Image
No Image No Image No Image
 
 
 

شعر محلی

گُلُمپورِ کُلاش وَختی اِجُمّیذ *** هَمِه یْ خونِه یْ دِلُم شُرکی اِتُمّیذ (محمدحسن باقری/ غلمل)

ورود

آمار سایت

  • 0
  • 5
  • 32
  • 2,093
  • 9,575
  • 57,208
  • 61,732
  • ۱۳۹۶-۰۶-۰۶
No Image No Image