بایگانی

 
No Image
جستار پژوهشی و کتاب پژوهی گویش لایزنگانی

این مطلب را بخوانید! بیش از پنج دقیقه وقت نمی گیرد.
تا جایی که من سراغ دارم قدیمی ترین منبعی که در آن از لای زنگان سخنی به میان آمده فارسنامه ی ناصری است که در حد یک بند، لای زنگان و روستاهای اطرافش را توصیف کرده است. دیگر منابع، کمتر از ده سال از تاریخ نوشته شدنشان می گذرد. در زیر  -به ترتیب تاریخِ کتابت- به کتاب ها و مقاله هایی اشاره می شود که به صورتی علمی به بررسی و تحلیل گویش و مواد و مصالح زبانِ این گویش پرداخته اند.


۱-سلامی، عبدالنبی، (۱۳۹۰)، گنجینه ی گویش شناسی فارس، دفتر ششم، تهران: نشر آثار.
۲-صیاد کوه، اکبر، رنجبر، حسن، (۱۳۹۲)، «واژه ها و اصطلاحات کم کاربرد باغداری در لای زنگان فارس»، فصلنامه ی ادبیات و زبان های محلی ایران زمین، سال سوم، شماره ی دوم.
۳-رنجبر، حسن، حیدری، حسن، (۱۳۹۴)، «معرفی و بررسی گزیده ای از صوت ها و آواها در گویش لای زنگانی»، اولین همایش ملی بررسی فرهنگ و ادبیات بومی ایران زمین.
۴-رنجبر، حسن، (۱۳۹۴)، «کارکردهای پیشوند «وا» در افعال لای زنگانی و تأثیر آن در صرف فعل»، دومین همایش ملی ادب محلی و محلی سرایان ایران زمین.
۵-رنجبر، حسن، صیاد کوه، اکبر، (۱۳۹۴)، «افعال کم کاربرد در گویش لای زنگانی»، فصلنامه ی ادبیات و زبان های محلی ایران زمین، دوره ی جدید، سال اول (سال پنجم پیوسته)، شماره ی دوم (شماره ی پیوسته ی هشت).
۷-نمیرانیان، کتایون، افضل، فیروزه و رنجبر، حسن، (۱۳۹۴)، «بررسی ریشه شناختی تعدادی از واژگان گویش لای زنگانی»، اولین همایش ملی بررسی فرهنگ و ادبیات بومی ایران زمین.
نمیرانیان، کتایون، رنجبر، حسن، حیدری، حسن، (۱۳۹۴)، «واژه ها و اصطلاحات دامداری در گویش لای زنگانی»، دومین همایش ملی ادب محلی و محلی سرایان ایران زمین.

دو اثر زیر نیز منابع مهمی هستند که در هر یک اندکی از لای زنگان سخن به میان آمده است:
۱-صداقت کیش، جمشید، (۱۳۸۵)، «سفر سوم فرگ و مزیجان»، ماهنامه ی بین المللی میراث فرهنگی و گردشگری، سال دوم، شماره ی ۱۵، ص۱۵٫
۲-حسینی فسائی، میرزاحسن، (۱۳۸۴)، فارس نامه ی ناصری، به تصحیح و تحشیه دکتر منصور رستگار فسائی، تهران: موسسه انتشارات امیر کبیر.

پیوست:

الف-بیش از ده کتاب و مقاله نیز در دست چاپ است، هنگامی که به چاپ رسیدند –اگر مجالی بود- به این فهرست خواهم افزود.

ب-شاد باد روان استاد صداقت کیش و میرزا حسن حسینی فسایی!

ج-سپاس از جناب آقای سلامی که برای اول بار به شکلی علمی به بررسی این گویش پرداختند.

دسته: کلیات | نويسنده: حسن رنجبر


ارسال نظر

 

No Image
No Image No Image No Image
 
 
 

شعر محلی

ری لِوِت بیذُم و با اُوَنگ اُوَنگ *** گُفتُم آخُر یه رو مو ایفتُم اَ دام (حسن رنجبر)

ورود

آمار سایت

  • 0
  • 1
  • 13
  • 100
  • 885
  • 42,196
  • 45,305
  • ۱۳۹۵-۱۲-۲۹
No Image No Image